ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !


სხვა ბავშვებისგან განსხვავებით მას არ ქონია ისეთი ბავშვობა, რომელიც ტკბილად მოაგონდება. ეს ადამიანი, ბავშვობაში ხშირად ხდებოდა დაცინვის საგანი, რადგან ის სხვებისგან მხოლოდ სხეულის ერთი ნაწილით განსხვავდებოდა.

ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !

ჯერ კიდევ ფეხმძიმობის დროს, მისმა დედამ იცოდა, რომ შვილი ჯანმრთელი დაიბადებოდა,რაც მას ძალიან ახარებდა. ბიჭი 1972 წელს დაიბადა და მას ნორმალურზე დიდი ცხვირი ქონდა.

ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !

დაბადების შემდეგ, ექიმმა დედას უთხრა, რომ მის შვილს ფეხები დაზიანებული ქონდა, ხოლო ცხვირი სხვა ახალდაბადებულებისგან განსხვავებით დიდი. ეს ამბავი მშობლებისთვის ერთგვარი შოკი იყო, რადგან მათ იცოდნენ, რომ შვილი ჯანმრთელი უნდა ყოლოდათ. მოგეხსენებათ, 1972 წელს მედიცინა არ იყო იმ დონეზე განვითარებული, რომ დაედგინათ ბავშვის პრობლემები და მოსალოდნელი საფრთხეები. მშობლები ფიქრობდნენ, რომ მათი შვილი სულ მალე დაიღუპებოდა, რადგან ის სხვებისგან განსხვავდებოდა.
როგორც ბიჭის მამა იხსენებს, სამშობიაროში მათ შესთავაზეს, რომ შვილი დაეტოვებინათ და სიცოცხლე გაეგრძელებინათ.

ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !

ექიმების ამ შემოთავაზებამ დედა ძალიან დააფიქრა. სავაადმყოფოდან გამოწერის შემდეგ მშობლებმა, შვილის სამშობიაროში დატოვება გადაწყვიტეს და დასაფიქრებლად სახლში გაემგზავრნენ. რამდენიმე დღიანი ფიქრის შემდეგ, დედამ შვილის დატოვება გადაწყვიტა, თუმცა მის ზრდასთან ერთად მშობელი უფრო ხშირად ამბობდა, რომ ეს ბავშვი ოჯახისთვის უბედურების მომტანი იყო და მისი სახლში გაჩერება უბრალოდ აღარ შეიძლებოდა. ამის გამო დედას ოჯახის წევრები დაუპირისპირდნენ, რომელთაც თქვეს, რომ ბიჭი სახლში უნდა დარჩენილიყო !

ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !

როდესაც ბიჭი 10 წლის იყო მას რამდენიმე ოპერაცია ჩაუტარეს, რათა ცხივირ ზომაში შეემცირებინათ. ის ინტერვიუში აცხადებს, რომ მშობლის ნერვიულობას მხოლოდ მაშინ მიხვდა, როდესაც თავად ელოდებოდა შვილს 30 წლის ასაკში.

“ მე მხოლოდ მაშინ მივხვდი თუ რა გადაიტანეს ჩემმა მშობლება, როდესაც ჩემი მეუღლე ფეხმძიმედ იყო. ძალიან მეშინოდა, რადგან ჩემი დეფექტი გენეტიკური არ ყოფილიყო და ჩემი შვილიც მსგავსი დაავადებით არ დატანჯულიყო. "

ბავშვობაში მას საკუთარი დედა მახინჯად მოიხსენიებდა.. წლების შემდეგ მისმა ცვლილებამ ყველა გააოცა !

ჩემმა ცხოვრებამ დამანახა, რომ ადამიანი გარეგანი შეხედულებით არ უნდა შეაფასო. ჩემი მშობლების მე ყოველთვის მადლიერი ვიქნები, რადგან არ დავბადებულვარ "სრულყოფილი", თუმცა მათ მომცეს ის სიყვარული, რომელიც ნორმალურ ადამიანად მაგრძნობინებდა თავს.

მკითხველთა შთაბეჭდილებები